Στοιχεία που αφορούν τη σεξουαλική κακοποίηση

Της Ειρήνης Κρυσταλλίδου / Δημοσιευθηκε στα Αρθρα
blog10

Η παιδική σεξουαλική κακοποίηση είναι περισσότερο συχνή από ότι πιστεύεται. Το 20% των ενηλίκων γυναικών και το 5-15% των ενηλίκων ανδρών έχουν εμπειρία από κάποιας μορφής σεξουαλικής επίθεσης στην παιδική ή εφηβική τους ηλικία (Deblinger, Thakkar- kolar, Berry & Schoeder, 2010). Οι May-Chahalt και Cawson βρήκαν ότι το 11% των νεαρών ενηλίκων ηλικίας 18-24 ανάφεραν σεξουαλική κακοποίηση με επαφή (Topping & Barron, 2009). Το ηλικιακό φάσμα με το μεγαλύτερο κίνδυνο για αγόρια και κορίτσια είναι 7-13 χρονών, αλλά η σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να συμβεί από τη στιγμή της γέννησης (Topping & Barron, 2009). Όσο αφορά τη σεξουαλική κακοποίηση με διείσδυση τα ποσοστά είναι επίσης υψηλότερα στα κορίτσια. Κυμαίνονται από 0.3% (Κίνα), 1.6% και 3% (Νότια Αφρική), 4%( Ισραήλ) μέχρι και 18% σε μία έρευνα στην Αιθιοπία (Lalor & McElvaney, 2010).

Από έρευνες που έχουν γίνει οι πιο συχνοί θύτες παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης είναι άνδρες και είναι μέλη της οικογένειας, συγγενείς, γείτονες ή άνθρωποι που γνωρίζουν και εμπιστεύονται τα παιδιά. (Lalor & McElvaney, 2010)

Τα σεξουαλικώς κακοποιημένα παιδιά βιώνουν κλινικά σημαντικά συμπτώματα στο γνωστικό, φυσιολογικό και συμπεριφορικό τομέα. Η ψυχολογική απάντηση στη σεξουαλική κακοποίηση περιλαμβάνει ανησυχία, φόβους, παλινδρομήσεις, εφιάλτες, απόσυρση, παραβατικότητα, βίαιη συμπεριφορά, αυτοτραυματισμούς, διαταραχή μετατραυματικού στρες, χαμηλή αυτοεκτίμηση και έντονη σεξουαλική συμπεριφορά. (Kleemeier, Webb & Hazzard, 1988)

Ακόμα υπάρχει σύνδεση μεταξύ της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης και μετέπειτα σεξουαλικής συμπεριφοράς υψηλού κινδύνου. Τα παιδιά που έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά είναι πιθανό να ξεκινήσουν νωρίτερα τη σεξουαλική τους ζωή και να έχουν πολλούς ερωτικούς συντρόφους. (Lalor & McElvaney, 2010)

Η συχνότητα και η σοβαρότητα των ψυχολογικών συνεπειών της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης σχετίζεται με τη συχνότητα και τη διάρκεια της σεξουαλικής κακοποίησης, τη σχέση με τον δράστη, το είδος της κακοποίησης, τη χρήση βίας, το εάν υπήρξε διείσδυση, την ηλικία του θύματος και του δράστη και από την διαθέσιμη γονεϊκή υποστήριξη. (Lalor & McElvaney, 2010)

Ετικέτες:
Κορυφή